فلینظر  الانسان  الی طعامه 

سوره عبس  ایه ۴۲

پس باید انسان به غذایی که می خورد  با چشم خود بنگرد( نظارت کند)

 انسان به عنوان عنصر  مسئولیت پذیر  و مسئولیت  شناس و انتخاب گر در نظام احسن  خلقت  دارای موقعیت ممتاز و ویژه ای است  از جمله رسالت هایش که مبنی  بر توان علمی وآگاهی فطری او می باشد  همانا  دقت نظر داشتن  نسبت به طعام (غذای جسمی و فکری و روحی) خویش است و وجه ممیزه انسان  نسبت به سایر موجودات تدبر وتعقل ونظر کردن به امور می باشد  و چه امری والا و مقدس تر از امر غذا و خوراکی هاست  که تاثیر  فوق العاده  بر شاکله شخصیتی او دارد

خدای عالم  در این ایه شریفه  از همه انسان های عالم  با هر ایده و نگرش و عقیده  به صورت  امر ودستور  خواسته  تا  نسبت به خوراک و غذای خویش  حساس و در اندیش  و فکور باشد  

انسان که به دنبال  احسن واصلح  است  می تواند  با نگاه ژرف  اندیش  مصونیت طبیعی  جسمی و روانی خویش  که در سایه  غذای سالم و سازنده و سازگار  با فطرتش باشد  را رقم زند و نسل خویش را از آفت  های جسمی و روحی  مصون نگه دارد